|
گریه نفس عشقه قفل قفس عشقه چشمای منو تر کن
گریه جوهر درده حرف آخر مرده این دروغ رو باور کن
منعم نکن از گریه حالا که پریشونم من همنفس دردم از گریه نترسونم
تو قاف قفس موندم قدر یه نفس خوندم توی دل دیوارم عکس تورو چسبوندم
گریه نفس عشقه قفل قفس عشقه تو قاف قفس موندم
گریه جوهر درده حرف آخر مرده حرف آخرو خوندم
+ نوشته شده توسط Muhama در چهارشنبه دهم تیر 1388 و ساعت
12:35 |
|
درباره وبلاگ
و شما كه به سالياني چنين دوردست به دنيا آمده ايد!
-خود اگر هنوز دنيايي به جا مانده باشد و كتابي كه شعر مرا در آن بخوانيد- خفت ارواح ما را به لعنت و دشنامي افزون مكنيد، اگر مبدا خراب آبادي هستيم كه نامش دنياست. ما بسي كوشيده ايم كه از دهليز بي روزن خويش دريچه اي به دنيا بگشاييم. ما آبستن اميد فراوان بوده ايم. دريغا كه به روزگار ما كودكان مرده به دنيا مي آيند. آمدن از روي حسابي نبود و رفتن از روي اختياري. اي پدر... اينان را بيامرز چرا كه خود نمي دانند با خود چه مي كنند. طراح قالب
|
[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك | رفتن به بالای صفحه ]
