لیله الرغایب

سلام

دیشب شب خاصی واسم بود. یه جور بی قراری توی درونم شعله ور بود.

دست به هر کاری می بردم نیمه تموم می موند.

مدام یاد و خاطرات سالها از جلوی چشمانم عبور می کرد.

یاد اون شور و حرارت

یاد اون پاکی و صداقت

یاد اون عشق و عبادت

افطار که کردم برای مدتی گیج بودم

اما تا به خودم اومدم سر سجاده نشسته بودم و نماز می خوندم

نماز می خوندم و می خوندم

نمی دونم چرا خیس عرق شده بودم

وقتی به آخرین پله از نردبان عبادت شب لیله الرغایب رسیدم برای یک لحظه معلق شدم.

نمی دونستم چی از خدا بخوام.

سرم رو گذاشتم روی مهر و دیگه نفهمیدم چند دقیقه در اون حالت بودم و چقدر دعا کردم

اما هر چی که بود سبک شدم.

و مطمئنم دعا و آرزویی بهتر از سبکی خیال نیست.