|
همیشه دوست داشتم و دارم که یه شعر دلنشین برای امام زمان بگم. اما هر بار نشده. یا شعر نیمه کاره مونده و یا فراموشم شده. چقدر دوست داشتم الان شعر خودم رو میزاشتم. چه روزها که یک به یک غروب شد نیامدی چه اشکها به سینه ها رسوب شد نیامدی تمام طول هفته را در انتظار جمعه ام دوباره صبح و ظهر و عصر غروب شد نیامدی
+ نوشته شده توسط Muhama در سه شنبه سیزدهم مرداد 1388 و ساعت
14:56 |
|
درباره وبلاگ
و شما كه به سالياني چنين دوردست به دنيا آمده ايد!
-خود اگر هنوز دنيايي به جا مانده باشد و كتابي كه شعر مرا در آن بخوانيد- خفت ارواح ما را به لعنت و دشنامي افزون مكنيد، اگر مبدا خراب آبادي هستيم كه نامش دنياست. ما بسي كوشيده ايم كه از دهليز بي روزن خويش دريچه اي به دنيا بگشاييم. ما آبستن اميد فراوان بوده ايم. دريغا كه به روزگار ما كودكان مرده به دنيا مي آيند. آمدن از روي حسابي نبود و رفتن از روي اختياري. اي پدر... اينان را بيامرز چرا كه خود نمي دانند با خود چه مي كنند. *** بهترین رزولیشن برای دیدن این صفحه 1024*768 طراح قالب
|
[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك | رفتن به بالای صفحه ]
